Yıl:2015   Sayı: 4   Alan: Mimarlık  

Lerzan ARAS
TAFURİ VE VENTURİ’DEN ÖĞRENDİKLERİMİZ
 
70’li yıllardan başlayarak postmodern mimarlık kuramının, ya da genel anlamıyla mimarlığın içinde bulunduğu durumun tartışması çok yapıldı, hala da yapılmaya devam ediliyor. Özellikle Venturi’nin’ Learning from Las Vegas’ (Las Vegas’ın Öğrettikleri) adlı kitabı ve Tafuri’nin Architecture and Utopia (Mimarlık ve Ütop) isimli çalışmaları birbirinden çok farklı yönlerde de olsa aslında mimarlık ortamının modernizmden epistomolojik kopuşunun getirdiği önemli etkileri tartışmaya açtılar. Elbette bu çalışmaların sonrasında sayısız tartışma yapıldı, kitaplar yazıldı ancak, bu yazarların görüşleri aksi fikirde olanlar tarafından bile her dönemde ilk akla gelenler arasında kabul edildi. 2015 yılında mimarlık ortamı yolun sonuna geldiği endişesi ile tartışılıyor. Hatta yakın gelecekte mimarlara ihtiyaç olup olmayacağı ya da mimarın değişen toplum dinamikleri içindeki yeri sorgulanıyor. Bu koşullarda Tafuri ve Venturi’nin söylemlerinin hatırlanması ve günümüzde yeniden yorumlanması mevcudun değerlendirilmesi için yol gösterici olabilir. Bu yazıda hedeflenen, Venturi ve Tafuri’nin çalışmalarından yola çıkarak günümüz mimarlık ortamında genel bir çerçeve çizmektir.

Anahtar Kelimeler: Robert Venturi, Manfredo Tafuri, Mimarlık ve Ütopya, Las Vegas, Ideoloji

Doi: 10.17365/TMD.201549622

LEARNING FROM TAFURI AND VENTURI
 
Starting from 70’s the postmodern architectural theory or the architectural medium in general is often put into debate platform, and it’s still ongoing. Especially Venturi’s book ‘Learning from Las Vegas’, and Tafuri’s book ‘Architecture and Utopia’ open debates on the important influences of the epistomological break of architectural medium from modernism in different directions. Of course there has been many other discussions after these works, books were written; but their point of views are considered as the first thing that comes to mind, even for those who thinks the opposite. In 2015 the architectural medium is discussed as being reached a ‘cul de sac’. Even the questions, whether there will be any need for architects in near future or his/her position in the changing societal diynamics are raised. Under these conditions, remembering Venturi’s and Tafuri’s discourses, and re-evaluating them can be guiding. The aim of this study is to draw a general frame of todays architectural environment with references of Tafuri and Venturi’s statements.

Keywords: Robert Venturi, Manfredo Tafuri, Architecture and Utopia, Las Vegas, Ideology

Doi: 10.17365/TMD.201549622

Tam Metin