Yıl:2018   Sayı: 14   Alan: Mimarlık  

Naime Esra AKİN
MİMARLIK EĞİTİMİNDE YENİLİKÇİ VE GİRİŞİMCİ AÇILIMLAR
 
Amaç: Hızla değişen teknolojik olanaklar, toplumsal değerler ve kentsel dinamikler, mimarlık eğitimine yaklaşımı değişime zorlamaktadır. Mimarın toplumdaki rolü, “yıldız tasarımcı”dan “teknik çizer”e dönüştükçe, üniversitelerdeki eğitim, teknik yüksekokul programı haline gelmektedir. Mimarlık eğitimi, yeni iş alanlarının üretilmesine yönelik yaklaşım ve yöntemlerin de öğretildiği bir vizyonla yeniden yapılandırılmalıdır. Bu makale, daha iyi çevreler oluşturmak için, mimari problemlerin çözümüne yönelik olarak teknolojiyi kullanmak üzerine denenmiş olan süreçlere dair bilginin analizidir. Yöntem: Konuyla ilgili olarak 2015-2018 akademik yılları boyunca açılmış olan derslere devam eden, 112 öğrencinin projeleri ile bu süreçte gerçekleştirilen tartışmalar retrospektif olarak değerlendirilmiş, her yarıyıl iki kez oluşturulmuş olan bağımsız jüriler ile 2017 de gerçekleştirilen ulusal çalıştayda gerçekleştirilen sunumlar bağlamında yapılan tartışmalarda ortaya çıkan görüşler, sürecin çıktılarını değerlendirmek açısından veri olarak dikkate alınmıştır. Bulgular: Mimari problemlerin iletişim ve elektronik teknolojileri kullanarak cözülmesi sürecine öğrencilerin ve projeleri eleştirenlerin cok olumlu tepki gösterdikleri saptanmıştır. Mimarlık ile mekatronik mühendisliği disiplinlerinin ortak çalışmasının, mezunları girişim başlatmak için cesaretlendirdiği ortaya çıkmıştır. Sonuç: Mimarlık bilgisi, araştırma, inovasyon ve girişim projeleri üretmeye yönelik yaratıcı yaklaşımı aktive etmektedir. Mimarlık eğitiminin akademik ve profesyonel alanlarda etkinliğini arttırabilmesi için, iletişim ve elektronik teknolojilerinin eğitime girmesi gerekmektedir. Disiplinlerin ortak çalışmasını düzenleyen yeni programların üretilmesi, yeni iş alanlarının yaratılması için olanak sağlayacaktır.

Anahtar Kelimeler: Mimarlık, Eğitim, Teknoloji, Yaratıcılık, Girişim, Yenilik, Mekân

Doi: 10.17365/TMD.2018.2.6

INNOVATIONAL AND INTERPRENEURIAL APPROACHES IN ARCHITECTURAL EDUCATION
 
Aim: Rapidly changing technology, social values, and urban dynamics, pushes architectural education change. As long as role of the architect skipped from the “star-architect” to the “draftsman”, the university education turnes into a technical high school program. Architectural education has to be re-structured promoting new fields of business. This article is an analysis of the process as a tiral to use technology for solving architectural problems towards better environments. Method: Discussions on the projects of 112 students attending to the courses opened during 2015-2018 academic years related to the subject were evaluated; related consents of the advisory juries and a national workshop event were regarded as the data of the outcomes. Findings: It is found out that, the students and the critics of the projects have given a very positive response to the process of architectural problem solving using the comminication and electronical technologies. Architecture and mechatronics disciplines can work together under new programs for producing solutions for encouraging the graduates to start-up. Conclusion: Communication and electronic technologies are crucial to be involved in architectural education curriculum to be more effective. Producing new programs organizing the coordinated practice of variying disciplines will support the creation of new fields of business.

Keywords: Architecture, Education, Technology, Creativity, Entrepreneurship, Innovation, Space

Doi: 10.17365/TMD.2018.2.6

Tam Metin