Yıl:2019   Sayı: 17   Alan: Mimarlık  

Uğur TUZTAŞI, Pınar KOÇ
“DESIGN LIKE HIM/HER” METHOD IN THE CONTEXT OF EXPERIMENTALITY OF DESIGN STUDIES
 
Amaç: Mimarlık eğitiminde tasarım yapabilme becerisini geliştirmek amacıyla mimarlık öğrencisinde içkin bilgi ve deneyimlere temel tasarım stüdyolarından kazanılan alışkanlıklar, mimari tasarım stüdyolarının potansiyel kaynaklarından aktarılan düzenekler ve algısal becerinin artmasıyla edinilen yeni imajlar eklenmektedir. Bu metin, mimari tasarım stüdyolarından ayrışan ve olası bir mimari sorunu çözmek üzere değil nasıl tasarım yapılacağını öğrenmek üzere yola çıkan bir öğretiyi konu almaktadır. Yöntem: Cumhuriyet Üniversitesi Mimarlık Fakültesi Mimarlık Bölümü’nde üç defa uygulanmış olan bu deneysel yöntem, ünlü mimarların tasarım stratejilerini özümseme, benzeştirme, soyutlama, uyarlama gibi araçlarla öğrenilen “O’nun Gibi Tasarla”maktan meydana gelmektedir. Bulgular: “O’nun Gibi Tasarla” öğretisinde temel prosedür, öğrencinin tasarladığı yeni yapıda ünlü mimarlardan esinlenen tasarım davranışlarının yer almasıdır. Değerlendirme, öğrencinin çalıştığı mimarı ne derece özümseyebildiği ve sonuçta tasarladığı yeni yapıda ünlü mimara ait çizgileri ne derecede karakterize edebildiğinin tespitinden oluşmaktadır. Bu deneysel yöntemde algılama becerisinin katettiği yol ve tasarlama ediminin içselleştirilen süreci bir tasarım problemi için sunulmuş mimari tasarım çıktısı üzerinden ölçülmüştür. Sonuç: Yeni mimari ürün biçimsel-mekansal-üslupsal bir seçicilik aracılığıyla üretilen tasarım bilgisi üzerinden deneylenmiştir; bu deneyde “O’nun Gibi Tasarla” öğretisi kapsamında geliştirilen tasarım metotları, ünlü mimarın ya da tasarımının baskın karakteri etrafında biçimlenen sonuçlara yol vermiştir.

Anahtar Kelimeler: Öğretme Yöntemi, Analoji, Tasarım, Ünlü Mimarlar

Doi: 10.17365/TMD.2019.2.1

“DESIGN LIKE HIM/HER” METHOD IN THE CONTEXT OF EXPERIMENTALITY OF DESIGN STUDIES
 
Aim: In the architectural education, with the purpose of improving the skill to design, habits acquired from basic design studios, settings transferred from potential sources of architectural design studios, and new images obtained with the increase in perceptional skill are added to the immanent knowledge and experiences of the architecture student. This text, which discriminates from architectural design studios, is about a discipline that is about learning how to design, not to solve a probable architectural problem. Method: This experimental method, which was exercised three times at the Cumhuriyet University, Faculty of Architecture, Department of Architecture, consists of “Design like him/her” which is learned with the tools such as assimilating, analogizing, abstracting, and adapting design strategies of famous architects. Findings: The basic procedure in the discipline of “Design like him/her” is having design behaviors from famous architects in the new structure that the student has designed. The evaluation consists of the detection of how much the student was able to assimilate the architect s/he was studying and to what extent s/he was able to characterize the sketches of the famous architect in the new structure that s/he designed. In this experimental method, the covered ground of the perception skill and the internalization process of the design performance are measured via an architectural design output that was presented for a design problem. Conclusion: The new architectural product has experimented via a design knowledge that was created through a figural-spatial-stylistic selectivity; in this experiment, the design methods developed within the scope of the discipline of “Design like him/her” concluded with results that formed around the dominant characterization of the famous architect or design.

Keywords: Teaching Method, Analogy, Design, Famous Architects

Doi: 10.17365/TMD.2019.2.1

Tam Metin